Translate

18.2.16

Η Αμυγδαλιά


Ήταν κάποτε στη Θράκη, μια πανέμορφη πριγκίπισσα, η Φυλλίς, η οποία ερωτεύτηκε το γιο του Θησέα, τον Δημοφώντα. Οι δύο νέοι γνωρίστηκαν όταν το καράβι του νεαρού Αθηναίου Δημοφώντα επέστρεφε από την Τροία.
Παντρεύτηκαν αλλά μετά από λίγο καιρό ο νεαρός Αθηναίος νοστάλγησε την πατρίδα του και έπεσε σε μεγάλη στενοχώρια. Η ερωτευμένη πριγκίπισσα μην αντέχοντας να τον βλέπει λυπημένο,  τον άφησε να γυρίσει πίσω πιστεύοντας ότι αν την αγαπούσε πραγματικά θα ξαναγύριζε κοντά της και τότε θα ήταν πραγματικά  δικός της και θα έμενε για πάντα μαζί της.


Έτσι κι έγινε, και η ερωτευμένη Φυλλίς έμεινε μόνη να περιμένει τον εκλεκτό της για χρόνια και χρόνια ώσπου μαράζωσε και πέθανε από τη θλίψη της.
Όμως οι θεοί που ήξεραν την ιστορία της την μεταμόρφωσαν σε δέντρο για να μπορεί να περιμένει για περισσότερα χρόνια τον αγαπημένο της. Έτσι η ερωτευμένη γυναίκα δεν πέθανε αλλά έγινε το δέντρο, που έμελλε να γίνει σύμβολο της ελπίδας : η Αμυγδαλιά.


Έλεγαν λοιπόν ότι μετά από χρόνια και όταν ο Δημοφώντας επέστρεψε στη Θράκη βρήκε την αγαπημένη του και πιστή γυναίκα, όχι περιστοιχισμένη από μνηστήρες αλλά ένα ξερό δέντρο δίχως φύλλα στη μέση του παγωμένου τοπίου. Απελπισμένος και γεμάτος τύψεις αγκάλιασε τον κορμό της και τότε εκείνη πλημμύρισε ανθούς στη μέση του χειμώνα νικώντας το θάνατο.

Έτσι η αμυγδαλιά κάθε φορά ανθίζει πρώτη από όλα τα δέντρα, αψηφώντας το κρύο του χειμώνα, κινδυνεύοντας να παγώσουν τα όμορφα λουλούδια της και να μη δώσει καρπούς. Μέσα στην παγωνιά στέκεται νυφούλα στολισμένη δίνοντας ελπίδα και μήνυμα πως ο χειμώνας τελειώνει και έρχεται η Άνοιξη, η αναγέννηση της φύσης και όλων των πλασμάτων.

Πηγή: Ελληνική Μυθολογία

Οι αμυγδαλιές των παιδιών της τάξης μας







No comments:

Post a Comment